ยุคเรอเนสซองส์ตอนปลาย
(Late Renaissance Period)
ค.ศ.1450 -1600


ในช่วงปลายของศตวรรษที่ 16 ถือได้ว่าเป็นยุคทองที่รุ่งเรืองของสเปน
ทั้งในแง่ความยิ่งใหญ่ทางการปกครองและศิลปวัฒนธรรม
งานดนตรีในยุคนี้ในตอนต้นมักจะเน้นเพลงร้องที่มีเสียงเครื่องดนตรีบรรเลงคลอ มากกว่า บทเพลงที่บรรเลงด้วยเครื่องดนตรีเพียงอย่างเดียว แต่ในปลายยุคเรอเนสซองส์จะมีเพลงบรรเลงเกิดมากขึ้น
เนื่องจากเครื่องดนตรีได้รับการพัฒนาให้ดีขึ้น มีนักดนตรีเกิดขึ้นมากมาย และเครื่องดนตรีที่นิยมใช้กันในยุคนั้น ได้แก่เครื่องดนตรีประเภททีใช้คันชักซอวิโอล(Viol)ขนาดต่างๆ
เครื่องสายที่ใช้ดีด เช่น ลูทหรือลิวท์(Lute) เธออร์โบ(theorbo) วิเวลา(Vihuela)
เครื่องสายประเภทคีย์บอร์ด ได้แก่ คลาวิคอร์ด(clavichord) ฮาร์พซิคอร์ด(harpsichord)
เครื่องลมต่างๆเช่น ขลุ่ยรีคอร์เดอร์(recorder) และเครื่องลมที่คล้ายคีย์บอร์ดอย่าง ออร์แกน(organ)
บทเพลงที่บรรเลงมักจะเป็นเพลงเต้นรำ
โดยมีการนำเอาบทเพลงเต้นรำที่มีจังหวะลีลาแตกต่างกัน 2 ลีลามาบรรเลงคู่กัน
โดยมีบทเพลงที่มีจังหวะลีลาช้า ซึ่งเรียกว่า ปัชชา(Passa)
และบทเพลงที่มีจังหวะลีลาที่เร็วที่เรียกว่า เมซโซ(Mezzo) สเปนจะเรียกขานบทเพลงด้วยภาษาของตนเองมากมายในยุคนี้เช่น
บทเพลง เตียนโต(Tiento) ก็เป็นบทเพลงที่ใช้เรียกขานของชาวสเปน ส่วนบทเพลงที่เรียบเรียงมาจากเพลงร้อง(transcription)นั้น
ในยุคนี้สเปนจะเรียกว่า กันเซียวเน(cancione)
ส่วนบทเพลงที่มีลักษณะแบบธีมและแวริเอชั่น(theme and variation)
สเปนเรียกว่า ดีฟเฟเรนเซียส(differencias) รูปแบบของดนตรีในยุคนี้แบ่งออกเป็น
1. ดนตรีสำหรับความรื่นรมย์ของชาวบ้าน ได้แก่ แมดริกัล(Madrigal) และ ซังซอง(chanson)
2. ดนตรีในศาสนา ได้แก่ แมส (mass) โมเต็ท(motet)
3.ดนตรีสำหรับการบรรเลงด้วยเครื่องดนตรี เช่น แฟนตาซี(fantasia) ท้อคคาตา(toccata)
4. ดนตรีในงานพิธีต่างๆในราชสำนัก

บทความย่อโดย...กมล อัจฉริยะศาสตร์

 

Useful Links www.bangkokguitar.com

back next

home